موسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی

شماره 13344
تمساح صهيونيسم و سران منطقه

 

 

بسم‌الله الرحمن الرحيم

نجم‌الدين اربکان، بنيانگذار جريان اسلام‌گراي ترکيه که به مدت يکسال (1375-1376) نخست‌وزير این کشور بود سخن واقع‌بينانه‌اي درباره رژيم صهيونيستي و بطور کلي صهيونيسم دارد که شنيدني و قابل تأمل است. او مي‌گويد: «صهيونيسم مانند يک تمساح است که فک بالاي آن آمريکا، فک پائينش اروپا و مغزش اسرائيل است. پيکر اين تمساح همان مزدوران و دست‌نشاندگاني هستند که در ميان ما زندگي مي‌کنند».

کوتاهي عمر نخست‌وزيري نجم‌الدين اربکان به همين سخن او مربوط است، زيرا او معتقد به ايستادگي در برابر صهيونيسم بود. به همين دليل آمريکا در يک کودتا که توسط ژنرال‌هاي ارتش ترکيه ترتيب داده شد و از حمايت اروپا هم برخوردار بود، اربکان را برکنار کرد و دولت ترکيه سال‌ها زير سلطه نظاميان بود. اربکان در سال 1389 و در سن 84 سالگي در اثر عارضه قلبي از دنيا رفت ولي شاگردان او در حزب سلامت و حزب رفا و سپس حزب عدالت و توسعه، جنبش اسلام‌گرائي را ادامه دادند تا اينکه با پيروزي حزب عدالت و توسعه در سال 1382 توانستند دولت ترکيه را در دست بگيرند. عبدالله گل، احمد داوداوغلو، رجب طيب اردوغان و تعدادي ديگر از همفکرانشان با شعارهاي اسلامي و ضدصهيونيستي به قدرت رسيدند ولي به تدريج اردوغان، هم‌حزبي‌هايش را کنار زد و با تکيه زدن بر صندلي رياست ‌جمهوري در سال 1393 دولت را به انحصار خود درآورد. وي به دليل عدول عملي از سياست ضدصهيونيستي مورد اعتراض قرار گرفت بطوري که حتي اربکان نيز او را سرزنش کرد و عده‌اي عنوان «شاگرد ناخلف اربکان» را مناسب او دانستند.

گرايش دولت اردوغان به سياست تعامل با رژيم صهيونيستي تا جائي به پيش رفت که در سال 1403 با همدستي آمريکا و اسرائيل دولت بشار اسد را ساقط و يکي از سرکردگان گروه‌هاي تروريستي تکفيري سوريه به نام احمدالشرع معروف به ابومحمد الجولاني که از مهره‌هاي تعليم‌ديده سازمان‌هاي جاسوسي سيا و موساد است را در دمشق به حکومت رساندند.

گرايش اردوغان به رژيم صهيونيستي علاوه بر اينکه به اعتبار او نزد مردم ترکيه و ملت‌هاي اسلامي ضربه وارد کرد، صهيونيست‌ها را نيز براي نفوذ در ترکيه به طمع انداخت. تازه‌ترين گزارش از اين طمع‌ورزي را «جوزف کنت» مدير سابق مرکز ملي مبارزه با تروريسم آمريکا منتشر کرده است. او با ارائه تحليلي در صفحه شخصي خود در شبکه اجتماعي ايکس درباره دليل پشت ‌پرده دونالد ترامپ رئيس ‌جمهور آمريکا براي خروج از سازمان پيمان آتلانتيک شمالي (ناتو) نوشت: «متأسفانه خروج از ناتو براي جلوگيري از درگيري‌هاي خارجي نخواهد بود بلکه ما ناتو را ترک خواهيم کرد تا بتوانيم در صورت درگيري ترکيه و اسرائيل در سوريه، در کنار اسرائيل باشيم». وي درباره روند وقايع سوريه نوشت: «اين اتفاق پس از آن رخ داد که ما به سرنگوني دولت سکولار سوريه کمک و يک سرکرده سابق القاعده – داعش را به عنوان رئيس‌ جمهور اين کشور منصوب کرديم».

براي اينکه بدانيم طرح درگيري رژيم صهيونيستي با ترکيه يک تصور بي‌پشتوانه نيست، توجه به خبري که منابع سطح بالاي مسئولين کشورهاي عربي حوزه خليج فارس در ماه‌هاي اخير داده‌اند لازم است. آنها با اطمينان خبر دادند بعد از جنگ با ايران، اسرائيل به سراغ ترکيه، مصر، پاکستان، عراق و عربستان خواهد رفت.

اين طرح، با برنامه «اسرائيل بزرگ» که نتانياهو چندي قبل درباره آن سخن گفت کاملاً منطبق است. تکليف کشورهاي عربي حوزه خليج فارس و اردن نيز با توجه به تحقيري که آمريکا و رژيم صهيونيستي در جريان جنگ عليه ايران براي آنها تدارک ديدند روشن است. براي اين کشورها اعتباري باقي‌ نمانده تا نيازي به اقدام براي از بين بردن آن وجود داشته باشد.

گزارش «جوزف کنت» درباره برخورد آتي اسرائيل با ترکيه باضافه همراهي‌هائي که دولت ترکيه براي مسلط ساختن يک مهره سازمان‌هاي جاسوسي سيا و موساد بر سوريه کرده و همدستي سران کشورهاي حوزه خليج فارس با آمريکا و اسرائيل در جنگ عليه ايران به روشني نشان داد پيکر آن تمساح که نجم‌الدين اربکان در قالب صهيونيسم ترسيم کرد، سران کشورهائي هستند که عليرغم مسلمان بودن به ابزارهائي براي رژيم صهيونيستي تبديل شده‌اند و از اين رژيم براي تحقق اهداف شومش حمايت مي‌کنند. آمريکا و اروپا هم هميشه به مثابه فک‌هاي بالا و پائين اين تمساح عمل کرده‌اند و در آينده نيز چنين خواهند کرد. آنچه در اين قصه پرغصه حيرت‌انگيز است اينست که سران کشورهائي که نقش ابزار و به تعبير نجم‌الدين اربکان «پيکر» تمساح صهيونيسم را بازي مي‌کنند با اينکه مي‌بينند اين تمساح قصد بلعيدن آنها را دارد از او فاصله نمي‌گيرند و درصدد نجات خود برنمي‌آيند.

ايران که اکنون به لطف هوشياري مردمش و پايمردي رزمندگانش در مصاف با ارتش‌هاي تروريستي آمريکا و رژيم صهيونيستي، به عنوان يک قدرت جهاني ظاهر شده مي‌تواند محوري باشد قدرتمند براي دريدن دهان تمساح صهيونيسم. سران کشورهاي منطقه اگر در اين کار بزرگ با ايران همراه شوند ضمن سرعت بخشيدن به نابودي اين تمساح، خود را نيز از هضم شدن در شکم آن نجات خواهند داد.