بسمالله الرحمن الرحيم
ژنرال جوزف عون رئيسجمهور لبنان در مصاحبه با تلويزيون سيانان گفت: «ايران از لبنان به عنوان کارت فشار در مذاکرات خود با آمريکا استفاده ميکند... پيام من به ايران اينست که منافع ما با منافع شما منطبق نيست. شما براي کمک به ما تلاش نميکنيد. لبنانيها هزينه بهاي منافع خاص شما را ميپردازند. ايران بايد از نحوه تعامل با لبنان به عنوان کارتي براي بهبود شرايط مذاکراتي تهران با واشينگتن دست بکشد. نعيم قاسم نماينده ملت لبنان نيست. به نعيم قاسم ميگويم: ملت لبنان ملت تو نيست».
چند هفته قبل از انجام اين مصاحبه جوزف عون، سفير آمريکا در لبنان هم همين حرفها را درباره ايران و حزبالله زده بود. همفکري رئيسجمهور لبنان با سفير آمريکا در بيروت درباره آنچه در لبنان ميگذرد دستنشانده بودن او را به روشني به اثبات ميرساند هرچند اگر او اين مطالب را هم به زبان نميآورد باز هم ترديدي در اينکه آمريکا او را براي تحقق اهدافش در لبنان روي کار آورده است وجود نداشت. جوزف عون خودش هم ميداند که اگر در يک انتخابات آزاد براي کسب آراء مستقيم مردم لبنان با شيخنعيم قاسم دبيرکل حزبالله رقابت کند، بازنده خواهد بود و مردم لبنان با شناختي که از او به عنوان يک مهره وابسته به آمريکا که براي هموار کردن راه تسلط رژيم صهيونيستي بر لبنان کار ميکند دارند براي او هيچ ارزش و اعتباري قائل نيستند ولي با اين واقعيت به خوبي آشنا هستند که حزبالله لبنان سد محکمي در برابر رژيم صهيونيستي است که تاکنون از اجرا شدن توطئه بلعيده شدن لبنان توسط اين رژيم جلوگيري کرده است. جوزف عون اگر اهل شرم و حيا باشد بايد به خاطر اينکه ميداند هنگامي که خودش يک افسر جزء در ارتش لبنان بود، حزبالله توانست ارتش رژيم صهيونيستي را که تا بيروت پيشروي کرده بود وادار به عقبنشيني کند. کاري که ارتش لبنان و امثال جوزف عون از انجام آن عاجز بودند. در حال حاضر هم اين حزبالله و شخص نعيم قاسم هستند که در برابر صهيونيستها مقاومت ميکنند و مانع تجزيه لبنان و انضمام آن به رژيم صهيونيستي براي شکل گرفتن «اسرائيل بزرگ» هستند.
دلخوري جوزف عون از ايران، عجيبتر از ناراحتي او از شيخ نعيم قاسم است. او ميداند که هشدار ايران به آمريکا درباره بمباران ضاحيه بيروت توسط رژيم صهيونيستي باعث مصون ماندن بيروت از يک فاجعه بزرگ شد و مردم بيروت را از يک خطر جدي نجات داد. قطعاً خشم نتانياهو از اين هشدار و درگيري لفظي او با ترامپ به خاطر اختلافي که در مورد بمباران ضاحيه داشتند از جوزف عون پنهان نمانده است. او ميداند که خبرگزاري آکسيوس وابسته به رژيم صهيونيستي نوشت: «تماس تلفني ترامپ با نتانياهو در روز دوشنبه (11 خرداد) يکي از بدترين تماسهاي تلفني با نخستوزير اسرائيل از زمان بازگشت او به قدرت بود. ترامپ بر سر نتانياهو فرياد کشيد: تو ديوانه لعنتي هستي، اگر من نبودم الآن تو زنداني بودي. من دارم از تو محافظت ميکنم. حالا همه دنيا از تو متنفرند. همه به خاطر اين موضوع از اسرائيل متنفرند».
اگر ژنرال جوزف عون به مصلحت نميداند اين رسوائي را به روي خود بياورد که قدرت حفاظت از بيروت در مقابل شرارتهاي رژيم صهيونيستي را ندارد و اين ايران است که بايد از آن حفاظت کند، خود ميداند ولي اين چيزي نيست که از افکار عمومي جهان عرب و ساير ملتها پنهان مانده باشد. بدين ترتيب، حالا آقاي رئيسجمهور بياختيار لبنان بايد به اين سؤال اساسي جواب بدهد که ايران از کارت لبنان براي بهبود شرايط خود استفاده ميکند يا براي مصون نگهداشتن لبنان از تعرض ارتش تروريستي رژيم صهيونيستي؟
در مورد انطباق يا عدم انطباق منافع لبنان با منافع ايران، ماجرا به نوع نگاه به منافع مربوط ميشود. ايران، منافع لبنان را در استقلال اين کشور و عدم وابستگي به آمريکا و رژيم صهيونيستي و هر دولت ديگر ميداند و براي جلوگيري از تجزيه لبنان و ناکام گذاشتن صهيونيستها در تحقق توطئه خطرناک تشکيل «اسرائيل بزرگ» با تسلط بر خاک کشورهاي عربي از جمله لبنان تلاش ميکند ولي جوزف عون و نخستوزيرش «نواف سلام» منافع لبنان را در تسليم بودن در برابر اراده آمريکا، رژيم صهيونيستي و مهرههاي منطقهاي آنها تعريف ميکنند. بر مبناي اين تعريف، تجزيه لبنان و واگذار شدن بخشهائي از آن به رژيم صهيونيستي در چارچوب منافع لبنان قرار دارد و اين همان چيزي است که جوزف عون آن را قبول دارد و ايران نهتنها با آن مخالف است بلکه براي جلوگيري از تحقق آن بشدت مبارزه ميکند کمااينکه عموم مردم لبنان نيز با تجزيه کشورشان مخالفند و خطمشي جوزف عون را با منافع ملي کشورشان در تضاد ميدانند، رئيسجمهوري که جمهور با او همعقيده نيستند.
