بسمالله الرحمن الرحيم
تبادل آتشهاي پياپي ميان ايران و رژيم صهيونيستي بر سر نقض آتشبس در لبنان از يکطرف و ميان ايران و آمريکا به دنبال سقوط يک هليکوپتر آپاچي آمريکا در خليج فارس از طرف ديگر در هفته گذشته، آتشبس موجود در جنگ عليه ايران را دچار شکنندگي بيشتري کرد بطوري که ناظران بينالمللي درباره پايداري آن گرفتار ترديد شدند. آنتونيو گوترش دبيرکل سازمان ملل نگراني خود در اين زمينه را اينطور به زبان آورد که «اين هفته شاهد حملات گسترده و وخامت بيشتر اوضاع بوديم، وضعيتي که در آن، آتشبس شبيه «آتش کمتر» است. ما نبايد خطر تبديل شدن آتش کمتر به يک آتش تمام عيار را دستکم بگيريم. همه طرفها براي دستيابي به يک راهحل ديپلماتيک تلاش کنند».
در کنار سخنان دبيرکل سازمان ملل بايد از علت تبادل آتشها در شرايط اعلام آتشبس هم سخن به ميان آورد. درخصوص آنچه در لبنان ميگذرد، عامل اصلي نقض آتشبس نگراني نتانياهو از پايان يافتن جنگ است که با کنار رفتن او از قدرت يا حداقل باز شدن راه براي رسيدگي جدي به پروندههاي فساد شخص نخستوزير رژيم صهيونيستي است، همان چيزي که باعث شده او به جنگهاي متعدد متوسل شود تا بتواند با پنهان شدن در گرد و غبار آن از عقوبت مصون بماند. درباره آتشبازيهاي گاه و بيگاه آمريکا در شرايط آتشبس با ايران، نميتوان نقش افراطيهائي که در اطراف ترامپ جمع شدهاند و البته لابي صهيونيستي که در آمريکا داراي قدرت تأثيرگذاري زياد است را ناديده گرفت. در چنين وضعيتي که به تعبير گوترش نام آن را بايد «آتش کمتر» گذاشت نه «آتشبس» براي طرف ايراني چارهاي غير از پاسخ دادن به شرارتهاي طرفهاي آمريکائي و اسرائيلي وجود ندارد. حمله به پايگاههاي آمريکائي در بحرين و کويت که مبدأ آتشباري آمريکا بودند امري کاملاً طبيعي بود کمااينکه رفتن به سراغ پايگاه آمريکائي مقر هواپيماهاي جنگي ارتش تروريست آمريکا در اردن نيز يک ضرورت بود بهويژه آنکه اخيراً چندين فروند جنگنده اف35 به اين پايگاه منتقل و استتار شده بودند. زدن اين جنگندهها اخطار خوبي بود به سنتکام و فرماندهان ارشد آمريکا که بدانند اولاً با دقت زير نظر هستند و ثانياً نيروهاي مسلح ايران قدرت برخورد با شرارت را هر قدر هم که پنهان باشد دارد. اين اقددام براي دولت اردن هم که تلاش کرد بر سر راه موشکهاي ايراني عازم سرزمينهاي اشغالي مانع ايجاد کند ولي نتوانست پيام مهمي بود. مردم اردن از موشکهاي ايراني فرود آمده بر سر اف35هاي مستقر در پايگاه آمريکائي در اردن استقبال شاياني کردند درست به همان اندازه که شاه اردن و اعوان و انصارش از اصابت اين موشکها به هدف نگران شدند.
در حاشيه ابراز نگراني دبيرکل سازمان ملل از نقض آتشبس جنگ ايران لازم است به اين نکته هم اشاره کنيم که ترامپ برخلاف نتانياهو خواهان توافق است، زيرا از تجربه جنگهاي 12روزه و 40روزه با ايران به اين نتيجه رسيده که با توسل به جنگ نميتواند مشکل خود با ايران را حل کند. عقلاي آمريکا هم اين واقعيت را فهميده و به آن اعتراف ميکنند که قدرت نظامي کشورشان بسيار کمتر از آن چيزي است که ادعايش را داشتند. بنابراين، آنها چارهاي غير از توافق ندارند و اگر به آتشبازي متوسل ميشوند براي اينست که در جريان توافق، کمتر امتياز از دست بدهند. قدرتي که رو به افول است عصبانيت خود را با توسل به جنگ نشان ميدهد تا بگويد من هنوز قدرتمند هستم.
ايران در جنگ تحميلي سوم به خوبي نشان داد که آمريکا نميتواند از طريق جنگ در اينجا به اهداف خود برسد. ما ايرانيها هم اگر آتشبس را پذيرفتهايم و به مذاکره روي خوش نشان ميدهيم به اين معنا نيست که نميخواهيم انتقام جنايات آمريکا را بگيريم. انتقام گرفتن فقط با جنگ نيست. ديپلماسي هم ابزار مناسبي براي گرفتن انتقام است و اگر هوشمندانه و برخوردار از حمايت ملي باشد چه بسا قويتر و کمهزينهتر هم باشد.
