درست در دل نمايش باشکوه وحدت در خلال مراسم عظيم وداع و تشييع رهبر شهيد، رفتارها و سخناني از معدود فعالان سياسي يا شهروندان ديده شد که کام ملت را تلخ کرد. تعرض و حمله به برخي مسئولان رسمي کشور از جمله رئيسجمهور، وزير امور خارجه يا رئيس مجلس، نه تنها نسبتي با روح آن مراسم نداشت بلکه عملاً آن را از کارکرد ملي خود دور ميکرد. اين رفتارها هر چند ازسوي گروهي محدود انجام شد، اما به دليل بازتاب رسانهاي گسترده، تصويري نادرست از فضاي عمومي کشور ارائه داد، تصويري که بيش از هر کس، دشمنان ايران از آن بهرهبرداري خواهند کرد. در شرايطي که رئيسجمهور آمريکا بار ديگر ادبيات تهديد، فشار و حتي تکرار تجاوز را عليه ايران مطرح ميکند و تلاش دارد فضاي ناامني و بيثباتي را بر منطقه تحميل کند، طبيعيترين انتظار آن است که همه ظرفيتهاي سياسي و اجتماعي کشور حول دفاع از منافع ملي و تقويت انسجام داخلي بسيج شوند. در چنين شرايطي، حمله به مسئولاني که در صف نخست اداره کشور قرار دارند، هر توجيهي که براي آن ساخته شود، در عمل چيزي جز تضعيف جبهه داخلي نيست. آنان که به نام انقلابيگري، وحدت ملي را به ميتينگ حزبي تبديل ميکنند، آگاهانه يا ناآگاهانه، مهمترين دستاورد اين روزهاي ملت ايران را تضعيف ميکنند. انقلاب اسلامي، بيش از هر چيز، به عقلانيت، قانونگرايي، اخلاق و وحدت نياز دارد نه به راديکاليسمي که مرز ميان دوست و دشمن را در حساسترين مقاطع تاريخي مخدوش ميسازد.
نورنيوز
