شب وحشت در بيمارستان کودکان و سکوت مدعيان حقوق بشر

سکوت سنگين مدعيان حقوق بشر،اين بار نيزچون هميشه،رسواترازهرفريادي است. چهارشنبه شب گذشته، ارتش آمريکا در اقدامي که هيچ توجيه حقوقي و انساني ندارد، حوالي بيمارستان شهيد بقايي اهواز را هدف موشک‌باران خود قرار داد، بيمارستاني که پناهگاه امن کودکاني است که روزهاي سختي را براي زنده ماندن پشت سر مي‌گذارند.اين حمله،تنها 5ماه پس از فاجعه دلخراش ميناب رخ مي‌دهد، جايي که اسفندماه 1404 مدرسه شجره طيبه با موشک‌هاي رژيم صهيونيستي و آمريکا هدف قرار گرفت و 187 دانش‌آموز معصوم، درحالي که مشغول يادگيري بودند، در ميان آتش و خون به خاک و خون کشيده شدند.گويي معماران اين جنايات، مصمم‌اند تا هر پناهگاه امني را در اين سرزمين نشانه بگيرندو کودکان راازهر فرصتي براي زندگي و تحصيل محروم کنند.چهارشنبه از ساعت 22:30 تا 23:30، چندين موشک به اطراف بيمارستان شهيد بقايي اهواز اصابت کردوانفجارهاي مهيب، ديوارهاي اين مرکز درماني را لرزاند. لحظاتي که هيچ کودکي نبايد تجربه کند، لحظاتي که بيماران سرطاني که با چالش‌هاي طاقت‌فرساي شيمي‌درماني دست و پنجه نرم مي‌کنند، ناگهان خود را درميان دود،آتش و صداي انفجار مي‌بينند. بسياري ازاين کودکان بيهوش شدندو کادر درماني که خود شوکه و هراسان بودند، با تمام توان تلاش کردند تا آرامش را به بخش‌هاي بيمارستان بازگردانند. مادراني که شب‌ها را با درد فرزندشان سپري مي‌کنند، اين بار با ترسي مضاعف از خواب پريدند و فرزندان بيمار خودرادرآغوش گرفتند و از ميان راهروهاي لرزان بيمارستان به سمت خروجي دويدند.اما در دل اين جنايت، يک حرکت ستودني وانساني نيزرخ دادکه شايسته تقدير است مسئولين بيمارستان شهيد بقايي با هماهنگي بي‌وقفه دانشگاه علوم پزشکي جندي شاپور اهواز،بلافاصله پس ازحملات عمليات انتقال اضطراري بيماران راآغاز کردند.اين تيم‌هاي درماني که باوجود وحشت وخطر،يک لحظه درنگ نکردند موفق شدندهر211 بيماررا که بسياري در وضعيت نامساعدوبحراني به سرمي بردند باآمبولانس‌هابه بيمارستان‌هاي اطراف منتقل کنند. امروز، با وجود حال بد برخي بيماران سرطاني، خوشبختانه روند درمان آنان بدون هيچ تلفاتي از سر گرفته شده است و پزشکان باتمام توان،درتلاش براي جبران اين وقفه تلخ هستند.اين اقدام ارزشمند پزشکان و پرستاران غيور، هرچند نمي‌تواند درد و رنج جهارشنبه شب را از دل اين کودکان بزدايد،اما نشان از غيرت و تعهدي دارد که درسخت‌ترين شرايط،زندگي را بر هر چيزي ترجيح مي‌دهند.و باز هم همان سؤال تکراري اما بي‌پاسخ: کشورهاي حامي حقوق بشر و سازمان‌هاي بين‌المللي که براي هر حادثه‌اي بيانيه‌هاي آتشين صادرمي‌کنند، اين بار کجا هستند؟ آيا حمله به بيمارستان کودکان سرطاني و بمباران مدرسه شجره طيبه در ميناب، در قاموس جنايت‌هاي جنگي جاي نمي‌گيرد؟ آيا به خاک و خون کشيدن 187 دانش‌آموز و ترساندن 211 کودک بيمار، آنقدر بي‌اهميت است که حتي يک بيانيه کوتاه محکوميت برايشان ارزش ندارد؟ اين سکوت معنادار و خفت‌بار، پاسخي روشن به ادعاهاي دروغين آنان درباره دفاع از حقوق بشر است. آناني که امروز در برابر اين جنايات سکوت مي‌کنند، عملاً شريک جرم اين جنايتکاران هستندواعتبار اخلاقي خود را يک‌بار براي هميشه به باد داده‌اند.حمله به بيمارستان شهيد بقايي و مدرسه شجره طيبه، دو روي يک سکه هستند، هر دو نشان ازيک راهبردشوم وخطرناک دارند که در آن، مدارس و بيمارستان‌ها نه به عنوان پناهگاه‌هاي امن، بلکه به عنوان اهدافي براي القاي وحشت و نابودي اميد در نظر گرفته مي‌شوند. اين يک زنگ خطر بزرگ براي تمام بشريت است که در دنياي امروز، حتي مراکز درماني و آموزشي نيز از گزند توحش مصون نيستند.اگرامروز نوبت به ميناب و اهواز رسيده باشد، فردا ممکن است هرنقطه ديگري ازجهان، شاهد تکرار اين فجايع باشد،مگرآنکه وجدان‌هاي بيدار اين بارفريادبرآورند و اين جنايت‌هاي آشکار را محکوم کنند.دل هر ايراني با اين کودکان معصوم و خانواده‌هاي داغ‌ديده‌شان است، کودکاني که نه تنها شجاعانه براي نجات جان خود از بيماري مي‌جنگند،بلکه در برابر توحش دشمن نيزقدعلم کرده‌اند.از خداوند متعال مي‌خواهيم که به اين بيماران شجاع، شفاي عاجل و به خانواده‌هاي نگرانشان، صبر و آرامش عنايت فرمايد و عاملان اين جنايت‌هاي ددمنشانه را در همين دنيا به سزاي اعمال پليدشان برساند. و از جامعه جهاني نيز انتظار مي‌رود که يک بار هم که شده،سکوت خودرابشکنندواين جنايت‌هاي آشکار را محکوم کنند، تا ديگر شاهد تکرار چنين فجايعي در هيچ کجاي جهان نباشيم.عبدالحميد گل افشان