هفته گذشته اوکراين به يک کشتي ايراني در درياي خزر حمله کرد که در اثر آن علاوه بر وارد شدن خسارت به کشتي، يک ملوان نيز جان باخت. در اين زمينه با قطع نظر از ادعاي اوکراين که ايران را به ارسال سلاح به روسيه با اين کشتي متهم کرد، اصولاً درباره احتمالات هدف از چنين حملهاي بايد دقت کرد تا مسئولان ايراني گرفتار تلهاي که ممکن است از طريق اوکراين براي ايران کار گذاشته شده باشد نشوند.
يک احتمال اينست که غرب ميخواهد بهانهاي براي ورود ناتو به جنگ با ايران و حمايت از آمريکا به دست بياورد. اگر ايران با اوکراين وارد درگيري شود اين بهانه را به ناتو خواهد داد.
احتمال ديگر اينست که آمريکا در نظر داشته باشد محاصره دريائي ايران را گسترش دهد و اين کار را برعهده اوکراين بگذارد تا در درياي خزر مزاحم ايران شود. ايران اگر بيدقتي کند، ممکن است اين توطئه شکل بگيرد.
و سوم اينکه چون آمريکا نگران است با زدن زيرساختهاي ايران، نيروهاي مسلح ايران اقدام به انتقام گرفتن در منطقه از طريق پايگاههاي آمريکا و زيرساختهاي رژيم صهيونيستي و شيخنشينهاي جنوب خليج فارس کند، اين مأموريت را به اوکراين سپرده باشد. ايران اگر در مورد حمله اوکراين به کشتي ايراني با هوشياري عمل نکند آمريکا به اين خواسته خود میرسد.
براي ناکام گذاشتن طراحان حمله اوکراين به کشتي ايراني، مسئولان ايراني بايد با هوشياري و دورانديشي درصدد رفع تنش با اوکراين برآيند. از ابتداي تجاوز روسيه به اوکراين، ايران ميبايست بيطرفي خود را اعلام ميکرد که متأسفانه چنين نکرد و همين امر موجب شد روابط ميان ايران و اوکراين تيره شد. درست است که رئيس جمهور اوکراين در جنگ 40روزه آمريکا عليه ايران روش خصمانهاي نسبت به ايران اِعمال کرد ولي بايد به اين نکته نيز توجه نمائيم که روسيه نيز اقدامي که نشانه همراهي با ايران باشد نکرده و پرونده مثبتي ندارد. حتي در زمان حملات رژيم صهيونيستي به ايران در مورد اينکه چرا با اين رژيم برخورد نميکند، حضور ميليونها روستبار در سرزمين اشغالي را بهانه قرار داد. در مورد عملکرد روسيه در سوريه هم که نيازي به توضيح نيست.
بنابراين، راه درست اينست که ايران در برخورد با اوکراين راه خود را از روسيه جدا کند و به جاي درگير شدن درصدد رفع تنش با کيف برآيد. دستهاي مرموز ميخواهند ايران را گرفتار تله اوکراين کنند. مسئولان بايد مواظب باشند گرفتار اين تله نشوند.
