رفتار متناقض فوتباليها، مردم مردم کردن با پاداش و قرارداد 200 ميلياردي جور در نميآيددر روزهايي که مربي، بازيکن و مدير فوتبالي از بيان رقمهاي چند ده و چند صد ميلياردي پاداش و قراردادشان که با واقعيت جامعه همخواني ندارد، ابايي ندارند، کمتر کسي دم زدن آنها از مردم را باور دارد.به گزارش ايرنا، 200 ميليارد، 100 ميليارد، 70 ميليارد و خيلي عدد ديگر پايينتر يا بالاتر از اين ارقام، اين روزها از زبان فوتباليها زياد شنيدهايد، رقمهايي که بخش زيادي از مردم رسيدن به آن را حتي در روياهايشان هم نميبينند. آخرين مورد آن هم را دوشنبهشب در يک برنامه تلويزيوني شاهد بوديم، جايي که مهدي تاج رئيس فدراسيون فوتبال و رامين رضائيان بازيکن تيم ملي فوتبال ابايي از به زبان آوردن رقمهاي نجومي و چند ده ميلياردي و چند صد ميلياردي نداشتند.عدد 140 ميليارد حتما به گوشتان اگر فوتبالي هستيد، آشناست، رقم پاداش امير قلعهنويي براي صعود تيم ملي به جام جهاني که او در يک برنامه تلويزيوني در اواخر ماه گذشته حق و نتيجه زحمت خودش دانست و حتي عنوان کرد که ايثار کرده و به جاي پاداش دلاري، ريال گرفته است.در همان برنامه هم تأييد کرد که 70 ميليارد از پاداشش را گرفته است. اين رقم بابت صعود در دورهاي که آسيا 8 سهميه داشت، به او پرداخت شد! او طوري وقتي درباره اين رقم صحبت کرد، انگار اين رقم هم براي او راضيکننده نبوده و بايد صفرهاي آن پاداش بيشتر ميشد.حالا به برنامه تلويزيوني دوشنبهشب برگرديم، به جايي که رئيس فدراسيون فوتبال هم به نوعي عدد 70 ميليارد پاداش قلعهنويي را به زبان آورد که انگار رقم ناچيزي است و نبايد مديريت فوتبال را بابت پرداخت چنين رقمي به سرمربي تيم ملي آن هم در دورهاي که 8 تيم آسيا براي جام جهاني سهميه داشتند، براي پاداش نجومي سرزنش کرد.نکته قابل تامل اينکه مدير فوتبالي خودش را در پرداخت اين رقم محق ميداند و در سوي ديگر مربي يا بازيکن هم دريافت چنين رقمهايي از قرارداد گرفته تا پاداش را حق خودش ميداند.رضائيان هم دوشنبهشب در همان برنامه تلويزيوني از 100 ميليارد و 200 ميليارد صحبت کرد، رقمهايي که انگار با توجه به عدم نظارت و ضابطهاي که در فوتبال وجود دارد، ديگر تبديل به کف پيشنهادهاي بازيکنان فوتبال تبديل شده است، بدون اينکه آنها توجه کنند که بيان چنين اعدادي چقدر در جامعه تأثير منفي دارد و فوتبال را به يک تافته جدابافته تبديل کرده است.در اين اينکه فوتبال ورزش پولسازي است و قراردادهاي فوتبال در دنيا همواره نسبت به ساير رشتههاي بيشتر است، جاي ترديدي نيست اما در همه جاي دنيا از منابع درآمدي هزينه ميشود، برخلاف فوتبال کشورمان که همواره از منابع عمومي فقط هزينه ميشود و درآمدي وجود ندارد.در چنين شرايطي صحبت از رقمهاي چند ده ميلياردي پاداش و چند صد ميلياردي قرارداد به گفته اميررضا واعظ آشتياني، مديرعامل اسبق استقلال در گفتوگويي که با ايرنا داشت، تنها درد جامعه را بيشتر ميکند.با اين حال مديران و بازيکنان فوتبال چه در رده باشگاهي و چه ملي، بدون توجه به اينکه چه اتفاقاتي در کف جامعه ميگذرد و اقتصاد در سالهاي اخير چه وضعيتي داشته است، ابايي از مطرح کردن و به زبان آوردن چنين رقمهاي هنگفت و نجومي ندارند. آنها در خيلي از جاها منت هم ميگذارند که اگر جاي ديگري بودند، بيشتر از اين پول در ميآوردند، بدون اينکه شفاف شود که اين پول نه از درآمد فوتبال مثل بقيه کشورهاي جهان، بلکه از منابع عمومي و از جيب همان هوادار و تماشاگر کف جامعه به جيب مربيان، مديران و بازيکنان فوتبال ميرود.نکته عجيب اينکه مربي يا بازيکن هم با وجود مطرح کردن رقمهاي نجومي ميلياردي براي پاداش يا قرارداد، دم از مردم هم ميزنند، آن يکي مربي ميگويد که ايثار کرده است و آن يکي بازيکن هم خودش را از جنس مردم ميداند و مردم مردم در طول گفتوگو از زبانش نميافتد.به نظر ميرسد فوتباليها دچار يک تناقض فاحش و آشکار شدهاند، از يک طرف از بيان رقم 140 ميليارد پاداش و قرارداد 200 ميلياردي آن هم در شرايط سخت اقتصادي مردم شرمي ندارند، ازسوي ديگر خودشان را مردمي جا ميزنند.آن رقم و اين دم از مردم زدن با هم نميخواند. شايد بهتر باشد اهالي فوتبال که با توجه به عدم نظارت و همچنين گشادهدشتي مديران فوتبال دولتي بدون توجه به شرايط اقتصادي کشور، رقمهاي قراردادهايشان هر سال نجوميتر از قبل بالا رفته و با مردم عادي از آسمان تا زمين فاصله پيدا کردهاند، سکوت کنند.سکوت شايد بهتر باشد و درد جامعه را بيشتر نکند. همچنين بهتر است از ظاهرسازيهاي پوشالي ژستهاي مردمي هم دست بردارند، که کمتر نفري از همان مردم آن را باور دارد.
