از مزرعه تفرقه محصول وحدت برداشت نميشودغلامرضا بني اسديوحدت، تاکتيک نيست بلکه راهبرد قطعي جمهوري اس
از مزرعه تفرقه محصول وحدت برداشت نميشودغلامرضا بني اسديوحدت، تاکتيک نيست بلکه راهبرد قطعي جمهوري اسلامي است. امام خميني آن را رمز پيروزي دانستند و رهبرِ شهيد انقلاب آن را فريضهاي قرآني خواندهاند. در اين هندسه ميتوان به اين ادراک درست رسيد که در مهندسي وحدت« اول ايران» را بايد به عنوان يک استراتژي مورد توجه قرار داد چه بدون انسجام ملي، وحدت اسلامي شعاري بيش نخواهد بود. ايران بايد شکافها را مديريت کند و الگويي عيني از همزيستي و همافزايي بسازد. با الگو ميتوان ديگران را دعوت کرد و الا فرياد داعيان بيعمل و مدعيان بيکارنامه را کسي جدي نميگيرد. به واقع اين« الگوي موفق» است که به بيرون صادر ميشود نه شعارهايي که خود شعاردهنده را هم مجاب نميکند. دنيا هم نگاه واقعي و زميني دارد. آنچه به چشم ميبيند را بسيار بيشتر باور ميکند تا آنچه را ميشنود.پس وقتي ايران وحدت را عملي کند، جهان اسلام آن را باور خواهد کرد نه هنگامي که ما به وحدت خواهي سخنراني کنيم. اين تجربه، از تهران تا غزه و از قم تا بيروت، ميتواند سفير همگرايي باشد و سفرها را در اين ساختار تعريف کند. وقتي خودمان يقه هامان جر خورده دست خودمان است. وقتي دندان در جسم هم ميزنيم و جهان را بر جان همديگر تنگ ميکنيم، جهان در برابر کارت دعوت مان، يک دل سير ميخندد. حق هم دارد. قصه همان ضرب المثل معروف است که ذات نايافته از هستي بخش/ کي تواند که شود هستي بخش؟ واقعيتي چنين بايد ما را به خود آورد تا با وحدت عملي به زباني سخن کنيم که هيچ کس نتواند علامت سؤال پيش روي ما بگذارد. براي اين هم لازم است گسل سازان را به حاشيه گسيل داريم و گسلها را بپوشانيم. چنين که شد، فضاي مجازي هم از دستها و نگاهها و کلمات آلوده به زهر پاک خواهد شد. و الا تا به کشت و کار تفرقه مشغولند بعضيها و براي اين گناه بزرگ ديني و ملي و انقلابي، در مطالبه اجر و ثواب براي خود فهرستنويسي ميکنند، نميتوان به برداشت وحدت رسيد. همه چيز عيان است و جا براي بيان نيست چه رسد به تکرار. کانونهاي توليد اختلاف هم ناپيدا نيستند و عاملان تفرقه هم دور و غريبه نيستند. اگر ميخواهيم جهان اسلام ما را در دعوت به وحدت جدي بگيرد، به جد بايد با کارخانههاي زيرپلهاي اختلاف برخورد کنيم. همه ميدانيم که هدف نهايي شهيدان و صالحان و رزمندگان، سرفرازي ايران ورسيدن به تمدن نوين اسلامي است. تحققِ اين هم از وحدت ملي آغاز ميشود، به وحدت اسلامي ميرسد و در نهايت جهان را به سوي عدالت و سعادت راه مينمايد. آن وقت سهم هرکداممان مشخص و نقش ما صاحب اعتبار ميشود....
