موسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی

شماره 13446

تحلیل سیاسی هفته

بسم‌الله الرحمن الرحیم

تلاش آمریکا برای به تصویب رساندن قطعنامه ضدایرانی در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به بهانه مانع‌تراشی ایران بر سر راه بازرسان آژانس جهت بازرسی فعالیت‌های اتمی و مراکز هسته‌ای، از اخبار مورد توجه منابع خبری در هفته جاری بود. آمریکا درصدد ارجاع موضوع هسته‌ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل و تحت فشار قرار دادن ایران است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و مدیرکل آن رافائل گروسی در اسارت آمریکا قرار دارند و این احتمال وجود دارد که آمریکا بتواند هدف خود در این زمینه را محقق سازد ولی رفتار ایران که به دلیل کوتاهی آژانس در انجام وظایفش و محکوم نکردن بمباران تأسیسات هسته‌ای کشورمان توسط آمریکا مانع ورود بازرسان به این تأسیسات می‌شود، منطبق با مقررات و حقوق قانونی خود براساس مقررات آژانس است.

اقدام دیگر آمریکا برای وارد ساختن فشار بر ایران، حمله به چند نفتکش ایرانی در اول این هفته بود که نیروهای مسلح کشورمان با شلیک موشک‌های بالستیک به ناوهای مهم هواپیمابر آمریکائی پاسخ قاطعی به این اقدام خائنانه آمریکا دادند. علیرغم هشدار نیروهای مسلح کشورمان به ارتش تروریست آمریکا که اگر به جنایاتش ادامه دهد با پاسخ‌های کوبنده‌تری مواجه خواهد شد بار دیگر این حملات در سه‌شنبه ‌شب تکرار شد هرچند همزمان با آن، اخباری مبنی بر ابراز تمایل طرف آمریکائی برای ازسر گرفتن مذاکره با ایران منتشر شده است.

در بخش اقتصادی نیز آمریکا به فشارهای خود علیه ایران ادامه داده و از طریق افزودن بر تحریم‌های ضدایرانی و تشدید محاصره دریائی تلاش می‌کند مردم ایران را از نظر اقتصادی دچار تنگنا کند. هدف آمریکا همانطور که تعدادی از مقامات دولتی واشنگتن اعلام کرده‌اند اینست که مردم ایران را به اعتراض علیه دولت و نظام تحریک کنند و با ایجاد شورش‌های داخلی به اهداف شوم ضدایرانی خود برسند.

متأسفانه در داخل ایران نیز عناصری با دمیدن بر تنور اختلاف به دشمن برای رسیدن به اهدافش کمک می‌کنند. در چنین شرایط حساسی بر عقلای قوم است که مانع فعالیت اختلاف‌افکنان شوند و راه را برای تحقق عملی وحدت کلمه هموار نمایند و بر مسئولین دولتی است برای ناکام کردن دشمنان، تدابیری بیاندیشند که موجب حل مشکلات اقتصادی و جلوگیری از گرانی مایحتاج عمومی شوند. با این دو اقدام است که می‌توان توطئه دشمن را خنثی کرد و مردم را همچنان برای مقابله با تهاجمات در صحنه نگهداشت.

در مرور رویدادهای خارجی، این هفته جنایات رژیم صهیونیستی هم در لبنان و هم در فلسطین اشغالی اوج گرفت. صهیونیست‌ها ده‌ها نفر را به شهادت رساندند و مناطق وسیعی را، به‌ خصوص در لبنان ویران کردند. این جنایات در حالی صورت می‌گیرند که در فلسطین اشغالی از مهرماه گذشته آتش‌بس اعلام شده و در لبنان نیز، این رژیم با ادعای صلح‌طلبی، با دولت لبنان در حال مذاکره است.

اوج ‌گیری جنایات رژیم صهیونیستی در جنوب لبنان، در حالی است که غرب نظاره‌گر است و به‌خصوص آمریکا که قرار بود ضامن توافق آتش‌بس باشد به ‌طور مصلحتی، ساکت مانده است.

از زمانی که دولت لبنان با امید واهی، با رژیم صهیونیستی بر سر میز مذاکره نشسته است حملات این رژیم متوقف نشده و خوش‌بینی دولت لبنان که مدعی بود گفتگو با رژیم صهیونیستی راه نجات است، رنگ باخته است. اکنون طرفداران مذاکره مستقیم با رژیم صهیونیستی ناظر هستند که این رژیم در حال کشتار، آواره ساختن مردم، ویرانی و تبدیل جنوب این کشور به زمین سوخته است و به تنها چیزی که رژیم نمی‌اندیشد، صلح‌طلبی و مقید بودن به آتش‌بس است. این تحولات بار دیگر بر این نکته تاکید می‌گذارد مقاومت، تنها زبانی است که رژیم اشغالگر و متجاوز آن را می‌فهمد.

در فلسطین اشغالی، تشییع پیکر یکصد نفر در غزه، صحنه متأثرکننده‌ای بود که هر ناظر بی‌طرفی را در جهان تحت تاثیر قرار داد و بار دیگر ماهیت ضدبشری اشغالگران صهیونیست را آشکارتر ساخت. تأسف‌بار این است که این صحنه‌ها برای مجامع بین‌المللی و مراکز جهانی که داعیه حمایت از استقرار عدالت و مقابله با ظلم را دارند عادی شده و دیگر واکنشی در حد محکومیت لفظی نیز از آنها به گوش نمی‌رسد. کشورهای عربی و اسلامی نیز، سکوت اختیار کرده و سیاست ندیدن و نشنیدن این فجایع را در پیش گرفته‌اند.

این بی‌تفاوتی و سکوت خیانت‌بار، فضای دلخواه برای صهیونیست‌ها ایجاد کرده است تا با تشدید جنایات و فراغ ‌بال سیاست‌های اشغالگرانه خود را پیگیری کنند.

اقدامات ضدانسانی رژیم صهیونیستی علیه فلسطینی‌ها، آنچنان گسترش یافته که متحدان غربی این رژیم را نیز مجبور ساخته است برای حفظ آبروی خود اقدام کنند. قطع روابط تجاری 12 کشور غربی با شهرک‌های صهیونیستی که روز گذشته اعلام شد، در همین راستا قرار دارد. هرچند این‌گونه اقدامات، مانعی در سر راه اشغالگری صهیونیست‌ها ایجاد نخواهد کرد و آنها را از تداوم جنایاتشان باز نخواهد داشت ولی در همین حد نیز ضربه‌ای دیپلماتیک و حیثیتی به این رژیم و همچنین دولت آمریکا به عنوان حامی سیاست‌های تل‌آویو، محسوب می‌شود.