موسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی

شماره 13454

عراقچي:

در خاورميانه، امنيت پايدار نمي‌تواند از بيرون منطقه ديکته شود

وزير امو خارجه ايران تأکيد کرد: در خاورميانه، امنيت پايدار نمي‌تواند از بيرون منطقه ديکته شود.

سيد عباس عراقچي در کنفرانس "فراخواني براي يک چرخش جهاني"، با بيان اينکه امنيت منطقه بايد متعلق به خود منطقه باشد، اظهارداشت: کشورهاي منطقه بايد بتوانند درباره امنيت، ثبات، توسعه و آينده مشترک خود گفتگو کنند و راه‌حل‌هاي خود را بدون مداخله قدرت‌هاي خارجي بيابند.

وي با تأکيد بر اينکه براي جمهوري اسلامي ايران، اين صرفاً يک ديدگاه نظري نيست، تصريح کرد: اين رويکرد، حاصل تجربه‌اي تاريخي و درسي است که ملت ايران هزينه‌هاي سنگيني براي آن پرداخته است. ما باور داريم امنيت پايدار از مسير گفتگو، اعتمادسازي، همکاري و احترام متقابل ميان کشورهاي منطقه حاصل مي‌شود، نه از مسير حضور نظامي قدرت‌هاي خارجي و تحميل اراده آنان.

وزير امور خارجه در دنياي امروز جنگ، مداخله، تحريم و اعمال زور، به جاي آنکه استثنا باشند، به ابزارهاي عادي سياست تبديل شده‌اند، افزود: حال پرسش اساسي اين است: چگونه به اين نقطه رسيده‌ايم؟ چگونه نظامي که براي جلوگيري از جنگ، حمايت از صلح، حراست از کرامت انسان و تضمين اجراي عدالت بنا شده بود، امروز در برابر تجاوز، کشتار غيرنظاميان و نقض آشکار حقوق بين‌الملل تا اين اندازه ناتوان شده است؟

عراقچي گفت: پاسخ را بايد در يک واقعيت تلخ جست‌وجو کرد: دهه‌ها مداخله خارجي، فشار نظامي و جنگ‌هاي بي‌پايان در خاورميانه، يک حقيقت انکارناپذير را به اثبات رسانده است: مداخله نظامي امنيت ايجاد نمي‌کند و اعمال فشار و اجبار نيز به صلح منجر نمي‌شود. در عوض، جنگ به‌عنوان يکي از ابزارهاي اصلي روابط بين‌الملل عادي شده و به تداوم الگويي از تقابل و منازعه دائمي انجاميده است.

وي با اشاره به اينکه غزه و جنايات مستمر ارتکابي ازسوي رژيم اسرائيل از روشن‌ترين و هولناک‌ترين جلوه‌هاي شکست‌خورده است، افزود: آنچه در غزه مي‌گذرد، صرفاً يک تراژدي انساني نيست، آزموني براي وجدان و مسئوليت جمعي جامعه بين‌المللي است. کشتار غيرنظاميان، آوارگي اجباري، مجازات جمعي و تخريب زيرساخت‌هاي حياتي، زماني که بدون پاسخگويي مؤثر باقي ماند، به لبنان هم گسترش يافت.

وزير امور خارجه اضافه کرد: تجاوز نظامي آمريکا و رژيم اسرائيل عليه ايران نيز در همين چارچوب قابل فهم است، جنگي که غيرقانوني، ناعادلانه و تجاوزکارانه و بدون هيچ تحرک قبلي بود. اين جنگ بخشي از الگوي گسترده‌تر از تجاوزهاي بدون مجازات، از جمله کارزار ترورهاي هدفمند مسئولان ايراني، تهديد عليه مقامات و شخصيت‌هاي سياسي، نقض حاکميت کشورها و بي‌کيفرماني اقدامات تجاوزکارانه است. اگر با واکنش مؤثر جامعه بين‌المللي مواجه نشوند، به‌تدريج مرزهاي ممنوعه حقوق بين‌الملل را از ميان خواهند برد.

عراقچي با تأکيد بر اينکه اگر حقوق بين‌الملل زماني که منافع قدرت‌هاي بزرگ اقتضا مي‌کند ناديده گرفته شود، ديگر نمي‌توان از حاکميت قانون سخن گفت، اظهارداشت: اگر حقوق بشر براي برخي ملت‌ها حقي ذاتي و براي برخي ديگر امتيازي مشروط باشد، ديگر نمي‌توان آن را جهان‌شمول ناميد. اگر نهادهاي بين‌المللي، از جمله سازمان ملل متحد، نتوانند در برابر تجاوز ايستادگي کنند و عاملان نقض حقوق بين‌الملل را پاسخگو سازند، طبيعي است که اعتبار و مشروعيت اين نهادها آسيب ببيند.

وي يادآور شد: آنچه جهان نياز دارد، رويکردي است که در آن توسعه، بخشي از امنيت تلقي شود، حاکميت کشورها محترم شمرده شود، حقوق بين‌الملل بدون تبعيض و به‌طور برابر بر همگان اعمال گردد؛ و هيچ منفعت سياسي، راهبردي يا ژئوپليتيکي بر جان انسان‌ها اولويت پيدا نکند.

عراقچي تصريح کرد: در خاورميانه، امنيت پايدار نمي‌تواند از بيرون منطقه ديکته شود. امنيت منطقه بايد متعلق به خود منطقه باشد. کشورهاي منطقه بايد بتوانند درباره امنيت، ثبات، توسعه و آينده مشترک خود گفتگو کنند و راه‌حل‌هاي خود را بدون مداخله قدرت‌هاي خارجي بيابند.