موسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی

شماره 13460

«سازمان ملل غيرمتحد»، نگاهي به ناتواني بين‌المللي در برابر نسل‌کشي غزه

به گزارش ايسنا، در شرايطي که منطقه غرب آسيا زير فشار جنگي ويرانگر در غزه در لبه پرتگاه قرار دارد، ساختارهاي حقوقي و اخلاقي نظام بين‌الملل که پس از جنگ جهاني دوم با شعار «ديگر چنين اتفاقي رخ نخواهد داد» بنا شده بودند، فرو ريخته‌اند.

براساس گزارش شبکه خبري الجزيره، از 15 مهر 1402 و در پي آن، با بمباران گسترده رژيم صهيونيستي که هزاران تُن بمب بر غزه فروريخت و ميزان آن چندين برابر بمب اتمي هيروشيما اعلام شده است، ناتواني ساختاري سازمان ملل متحد و نهادهاي قضايي و بشردوستانه آن آشکار شد؛ به‌گونه‌اي که اين وضعيت از يک فلج ديپلماتيک فراتر رفته و شکاف عميقي را آشکار کرده است که مي‌توان آن را «سازمان ملل غربي غيرمتحد» توصيف کرد.

اين مستند مراحل سقوط ميداني و ديپلماتيک از مهر 1402را بررسي مي‌کند. درحالي که حملات مقاومت براساس آمارهاي رژيم صهيونيستي به کشته شدن 1200 اسرائيلي و اسارت 251 نفر منجر شد، يوآو گالانت، وزير جنگ اين رژيم از اعمال محاصره کامل خبر داد و فلسطينيان را «حيوانات انسان نما » توصيف کرد.

پس از آن، طي تنها سه روز 3 هزار تُن بمب بر غزه فروريخته شد که معادل بمباران شهر درسدن آلمان در جنگ جهاني دوم و دو برابر بمب هيروشيما طي يک ماه عنوان شده است؛ اين ميزان پس از يک سال به 6 برابر آن رسيد.

در برابر هشدارهاي آنتونيو گوترش، دبيرکل سازمان ملل، درباره مجازات جمعي و اشک‌هاي رياض منصور، نماينده فلسطين، اقدامات گلعاد اردان، سفير رژيم صهيونيستي در سازمان ملل که منشور سازمان ملل را پاره کرد، موضع چالش‌برانگيز تل‌آويو در برابر مشروعيت بين‌المللي را نشان داد.

اين فيلم بر مجموعه‌اي از شهادت‌هاي کارشناسان و مسئولان سازمان ملل استوار است که براي تأکيد بر ارکان و ابعاد اين جنايت ارائه شده‌اند. اردي امسيس، کارشناس حقوقي، وضعيت کنوني را به گذشته مرتبط دانسته و تصريح کرد که فولک برنادوت، ميانجي سازمان ملل، در سال 1327 پس از درخواست براي بازگشت آوارگان فلسطيني ترور شد. وي همچنين به قطعنامه تقسيم سال 1327 اشاره مي‌کند که 57 درصد سرزمين را به يک‌سوم جمعيت متشکل از مهاجران صهيونيست اختصاص داد و اين موضوع به وقوع «نکبت» و آوارگي 750 هزار فلسطيني منجر شد.

با وجود آنکه مجمع عمومي سازمان ملل با 193 کشور، از دهه 1350 با اکثريت کشورهاي جنوب از حقوق فلسطينيان حمايت کرده است، از جمله در رأي‌گيري سال 1391 براي اعطاي جايگاه دولت ناظر به فلسطين، هيمنه غرب همچنان مانع اجراي سازوکارهاي مربوطه شده است.