نامه ايران به سازمان ملل درپي تهديدات و ادعاهاي گستاخانه ترامپ
سفير و کاردار جمهوري اسلامي ايران نزد سازمان ملل در نامهاي به دبيرکل سازمان ملل و رئيس شوراي امنيت در پي تهديدات "دونالد ترامپ" رئيسجمهور آمريکا، گفت که اين ادعاهاي گستاخانه و مشمئزکننده صرفا يک لفاظي سياسي نيست بلکه خلاف قوانين بينالمللي و منشور سازمان ملل متحد است.
در نامه غلامحسين درزي آمده است: رئيسجمهور آمريکا در سخنراني خود در هشتاد و يکمين نشست مجمع عمومي سازمان ملل،با سوءاستفاده از همان جايگاهي که براي گردهم آوردن ملتها در راستاي صلح و همکاري بينالمللي ايجاد شده، آشکارا جمهوري اسلامي ايران،يکي از اعضاي بنيانگذار سازمان ملل، را به نابودي تهديد کرد. وي با گستاخي ميگويد:"من جمهوري اسلامي را نابود ميکنم و اين کار را بهسرعت انجام ميدهم". وي همچنين ادعا کرد که ميتواند: "آنها را بدون هيچ شانسي براي بقا و بدون هيچ اميدي به عظمت و شکوه يا نسلهاي آينده، به جهنم بفرستد." اين اظهارات نفرتانگيز و مشمئز کننده، سخناني مبهم يا بيسابقه نيستند،بلکه بخشي از الگويي مستمر از تهديدهاي علني عليه ايران ازسوي رئيس يک دولت عضو دائم شوراي امنيت هستند که اساسا مسئوليت اوليه حفظ صلح و امنيت بينالمللي به آن واگذار شده است.
نماينده ايران با تأکيد بر اينکه مجمع عمومي سازمان ملل متحد محل طرح تهديد به نابودي نيست، افزود: اين مجمع، اصليترين تريبون جهاني سازمان است که اهداف بنيادين آن شامل حفظ صلح و امنيت بينالمللي، توسعه روابط دوستانه ميان ملتها و تحقق همکاريهاي بينالمللي ميشود. منشور ملل متحد مسئوليتهايي را بر عهده سازمان و ارکان اصلي آن ميگذارد که در موارد تهديد آشکار يک دولت عضو به نابودي دولتي ديگر، مستقيما مصداق پيدا ميکنند.بنابراين، مسئله پيش روي سازمان ملل متحد صرفا موضوعي مربوط به ادبيات يا لفاظي سياسي نيست. تهديد صريح به نابودي يک دولت عضوِ مستقل در سازمان ملل متحد، بهويژه هنگامي که در چارچوب الگويي مستمر از اقدامات تجاوزکارانه و نقضهاي فاحش حقوق بشردوستانه بينالمللي توسط ايالات متحده و رژيم اسرائيل صورت ميگيرد، از جمله حملاتي که در آنها غيرنظاميان، اماکن غيرنظامي و زيرساختهاي حياتي غيرنظامي عمدا هدف قرار گرفتهاند و به دنبال آن تهديدهاي مکرر براي تخريب بيشتر زيرساختهاي غيرنظامي و حتي خودِ جمعيت مطرح شده است، مستقيما با اصولِ منع تهديد يا توسل به زور، حفاظت از صلح و امنيت بينالمللي، و مسئوليت سازمان ملل و ارکان ذيصلاح آن براي مقابله با تهديدات عليه صلح و امنيت بينالمللي مرتبط است. منشور ملل متحد در خصوص ضرورت محکوم کردن چنين تهديداتي، صريحترين بيان ممکن را دارد.
درزي يادآور شد: انفعال جامعه بينالمللي، عاديسازي چنين تهديدات و جنايات شنيعي را که در پي نابودي يک ملت، مردم و تمدن آن را مدنظر قرار ميدهند. هنگامي که چنين تهديدهايي از تريبون سازمان ملل متحد مطرح ميشوند، مخاطرات بهمراتب بيشتر است؛ زيرا چنين اقدامي بهشدت اقتدار منشور و مسئوليت بنيادين سازمان ملل متحد براي جلوگيري از تهديدهاي عليه صلح و امنيت بينالمللي را تضعيف خواهد کرد.صرفنظر از اينکه اين تهديدها صرفا خيال پردازيهاي واهي باشند يا خير، اين تهديدها، همانند گذشته، در برابر مقاومت قاطع و دفاع مصمم مردم و نيروهاي مسلح ايران، هرگز محقق نخواهند شد و به مرحله اجرا درنخواهند آمد. جمهوري اسلامي ايران همچنين کليه حقوق کامل و خدشهناپذير خود را براي دفاع از خويش در برابر هرگونه تجاوز بيشتر محفوظ ميدارد؛ همچنين حق خود را براي پيگيري، از طريق تمامي ابزارهاي قانوني موجود، جهت تحقق کامل پاسخگويي دولتها و افراد مسئول در قبال رنج، تلفات و خسارات واردشده به مردم ايران محفوظ ميدارد.
