موسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی

شماره 13462

پيام رهبر انقلاب به ‌مناسبت هفته دفاع مقدس و سالگرد شهادت شهيد سيد حسن نصرالله

حضرت آيت‌الله سيد مجتبي حسيني خامنه‌اي رهبر انقلاب اسلامي و فرمانده کل قوا در پيامي به مناسبت سالگرد روزهاي آغازين جنگ تحميلي اول و ايام‌الله دفاع هشت ساله و ماندگار ملت ايران با اشاره به تلاش سلطه گران براي بازگرداندن ايران به دوران عقب ماندگي و «ذلت و خواري» و وابستگي و بدنامي از طريق تحميل جنگ در دهه اول انقلاب، تأکيد کردند: برغم تلاش‌هاي گسترده، نظام اسلامي برومندتر و قوي‌تر از قبل، با صدايي رساتر و پروازي بلندتر، ققنوس‌وار برخاست و اين خصلتِ مستمرّ اين نظام در حوادث دشمن‌ساخته بعدي شد و اينک آن ققنوس در اثر فشارهاي دشمن و به‌خصوص دو جنگ تحميلي اخير، آن‌چنان بزرگ شده است که سايه پروازش بر سرزمين‌هاي دشمن هم افتاده است.

رهبر انقلاب اسلامي همچنين با گراميداشت دومين سالگرد شهادت امير قهرمان عرب و نماد بزرگ جبهه مقاومت جناب سيد حسن نصرالله و تجليل از مقاومت و مجاهدت عاشورايي جناب شيخ نعيم قاسم دبيرکل و رزمندگان حزب‌الله لبنان، خاطرنشان کردند: اين روزهاي لبنان، روزهايي برجسته و پرافتخار براي همه مجاهدانِ مقاومت و روزهايي ذلّت‌آفرين و نهايتاً سرافکنده‌کننده براي آن کساني است که در مقابل دشمن صهيوني چشم اميد به وعده‌هاي دروغين سلطه‌گران و بدخواهان خود دوخته‌اند.

متن پيام رهبر انقلاب اسلامي به اين شرح است:

بسم‌الله الرّحمن الرّحيم

وَ لَقَدْ اَرسَلنْا موسي بِاياتِنا اَنْ اَخرِجْ قَومَکَ مِنَ الظُّلُماتِ اِلي‌ النّورِ وَ ذَکِّرْهُم بِاَيامِ الله

آغازين روزهاي ماه مهر، يادآور ايام‌الله و پديده عظيم و ماندگار دفاع هشت ساله جانانه ملّت ايران در جنگ تحميلي اوّل است. در آن روزها تابش گرم خورشيد انقلاب در پهنه سرزمين ايران، حسّ مطبوعي از همبستگي ملّي و وفاداري به مکتب و مرام اسلام انقلابي مي‌پراکنْد که از اثر آن يخ‌هاي سلطه‌گري و استعمار کهن و نوين درحال ذوب شدن بود. در آن روزها بعضي از مردم ايران خاطرات بيست و چند سال قبل از آن در بدخواهي استعمارگران و حوادث مربوط به ملّي‌سازي صنعت نفت و کودتاي آمريکايي را به ياد داشتند. بعضي ديگر اخبار آن را شنيده بودند و بسياري از ايشان اين واقعيت که تسلّط اجنبي بر شؤون کشورمان چه‌ها بر سر آن آورده بود را به‌خوبي لمس کرده بودند. امّا روزهاي قبل از آن، روزهايي تيره و تار بود که سفيران دولتهاي مستکبر بايدها و نبايدها را به شاه مملکت ابلاغ مي‌کردند و او هم با رغبت يا با بي‌ميلي همان‌ها را اجرا مي‌نمود تا آنکه انقلاب عظيم ملّت ايران به رهبري حضرت امام خميني(ره) آن بساط را برهم زد.

آن روزهاي تيره در اثر اين انقلاب به روزهاي پر نورِ برقراري جمهوري اسلامي ايران انجاميد. اين امر بر سلطه‌گراني که چشم طمع به ثروتهاي اين سرزمين دوخته بودند و سالها براي از آنِ خود کردن آن، انواع بدي‌ها را در حقّ مردمان آن روا داشته بودند، بسيار گران مي‌آمد. بنابراين از آن پس همه همّ و تلاش خود را براي برگرداندن جريان رود خروشان ملّت انقلابي به سَمت سابق به‌کار بستند و جنگ تحميلي اوّل، مهمترين اقدام آنان در دهة نخست حيات مبارک جمهوري اسلامي بود. از دل آتش آن جنگ که به‌دست حزب ضدّ مردمي بعث و با توهّم جنگي چند روزه و به دست آوردن پيروزي‌اي کم‌زحمت افروخته شده بود، نظام اسلامي برومندتر و قوي‌تر از قبل، ققنوس‌وار برخاست با صدايي رساتر و پروازي بلندتر از سابق؛ و اين خصلت مستمرّ اين نظام در حوادث دشمن‌ساخته بعدي شد.

آن روزهايي که دشمن اين ملّت نوکران خود را بر ايشان مسلّط ساخته بود و شکلي نوين از استعمار را اِعمال مي‌نمود،‌ به برکت انقلاب و برافراشتن پرچم اسلام و جهاد در بستر جنگ تحميلي، به روزهايي پرافتخار تبديل شد که هنوز پس از گذر 38 سال از انتهاي آن، از ملاحظه جزء جزء حوادث آن و روايت‌هاي صادقانه‌ بازماندگانش، اسوه‌هايي که هر يک درس‌آموز عبادت، شجاعت، مقاومت، اخلاق، و انسانيت هستند، همچون ستارگاني درخشان بر تارَک تاريخ کشورمان رخ مي‌نمايند.

آن روزهايي که در آغاز تهاجمات دنباله‌هاي نظام سلطه، کشورمان براي دفاع از خود در مقابل بسياري از تهديدات، دستاني خالي را از نظام طاغوت به ارث برده بود، به برکت اقامه حق و امداد الهي، اينک به روزهايي رسيده است که خودِ سلطه‌گران متجاوز، و نه دنباله‌رُوان آنان، در مقابل حملات رزمندگان اسلام، جان‌پناهي مي‌جويند و دست التماس به تَرک جنگ برمي‌دارند.

آن روزهايي که آنان دوست دارند کشور ما را به آن برگردانند، روزهايي بود پر از عقب‌ماندگي، ذلّت و خواري، وابستگي و بدنامي ايران در جهان اسلام؛ و اين روزهايي که در آن هستيم پُر است از پيشرفت، عزّت، استقلال، و قدرِ اَعلاي اعتبار در جهان اسلام و بلکه کلّ جهان. امروز کساني ما را ابرقدرت چهارم دنيا مي‌دانند. البته آنان براساس محاسبات دنيايي چنين مي‌گويند؛ ولي محاسبات الهي، کشوري که خود را متعلّق به عترت طاهره صلوات‌الله‌ و سلامه‌‌ عليهم‌اجمعين مي‌داند و عمده مردمانش دلبسته آن والامقامانند و براي اقامه حق هراسي ندارند را قدرت اوّل جهان مي‌داند.

آن روزها دو درياي جنوب ايران، جولانگاه نيروهاي دشمن بود، ولي اين روزها آنان به‌خاطر ضربات دردآوري که از رزمندگان دلاور و محافظان تنگه هرمز خورده‌اند، از درياي عرب جلوتر نمي‌آيند و هرگاه اين خطر را به‌جان خريده‌اند، آسيبي به‌خود وارد نموده‌اند؛ و زود است که درياي عرب هم خود را از آنان خالي کند.

روزهايي بود که سلطه‌گران با عمليات رواني و ايجاد فضاي اِرعاب، خيابان‌هاي پايتخت را خلوت ساخته و کودتايي عليه استقلال‌جويي اين ملّت به‌ راه انداختند و پس از آن 25 سال ثروت‌هاي اين مملکت را غارت کردند؛ ولي اين روزها هفت ماه است هموطنان ما ميادين و خيابان‌ها را در سراسر کشور به حضور مسئولانه و پرشور خود زينت بخشيده‌‌اند تا دل رزمندگان اسلام گرم باشد و دشمن در هراس فرو رود. همچنان‌که بيش از 30 ميليون ايراني، جانفدايي خود را اعلام نمودند و آنگاه که براي نوعي سازماندهي بنابر اعلام مجدّد حضور ايشان بود، تنها در ظرف 100 دقيقه نخست، بيش از پانصد هزار نفر ظرفيت خواسته شده را تکميل کردند. هم‌اکنون در سرتاسر ايران اسلامي که مزين به حضور ايرانيان از اقوام متنوّع است، اعلام آمادگي‌هاي مختلف و به‌خصوص آمادگي‌هاي مسلّحانه وجود دارد تا آوردگاهي بسازد که ايشان را نام، و دشمن‌شان را ننگ نصيب کند.

روزهايي بود که عنصر دليري مردمان اين مرز و بوم، با مردانش شناخته مي‌شد؛ امّا اينک در روزهايي هستيم که بانوان در بعضي از عرصه‌هاي حضور دليرانه، از مردان سبقت مي‌گيرند.

روزهايي بود که دشمن سعي کرده بود عقبة اجتماعي نظام را دائماً ضعيف‌تر سازد ولي در اين روزها انواع اقشار جامعه با تفاوت‌هاي آشکار، بر حفظ مواضع بحقّ خود و از جمله حفظ تنگة پر خير و برکت هرمز پاي مي‌فشارند.

اين مقايسه بين روزهاي سابق و روزهاي حال باز هم قابل بسط و توضيح است، ولي در يک کلام، بنده به‌عنوان خادم مردم عزيز ايران اعلام مي‌کنم که آن روزهاي سابق که دشمن ما آرزوي بازگشت به آن را دارد، گذشت و ديگر هيچگاه تکرار نخواهد شد. و البته بايد با درد و اندوه يادآور شَوَم که در اين روزها جاي خميني کبير و خامنه‌اي عظيم‌الشّأن شهيد اعلي‌الله‌ مقامهما‌ الشّريف که عزّت امروز کشور، وامدار رهبري‌هاي آنان است، بسيار خالي است. ولي به برکت گنجينه ارزشمندي که از عملکرد و کلمات درخشان و هدايت‌بخش ايشان براي پيروان‌شان به‌جا مانده، روزهاي آينده به‌مراتب شکوهمندتر از اين روزها خواهد بود. زيرا آن ققنوسي که از خرمن آتش جنگ تحميلي اوّل برآمد، اينک در اثر فشارهاي دشمن و به‌خصوص دو جنگ تحميلي اخير، آن‌چنان بزرگ شده است که سايه پروازش بر سرزمين‌هاي دشمن هم افتاده است.

در اين مجال بسيار بجا است که به‌مناسبت دوّمين سالگرد شهادت امير قهرمان عرب و نماد بزرگ جبهة مقاومت، شهيد عالي‌قدر جناب سيد حسن نصرالله قدّس‌الله‌نفسه‌الزّکيه، يادي از آن‌جناب به‌عمل آيد. کسي که خيرخواهي صادق براي ملّت خود و مکتبش بود و خطبه‌هاي صادقانه و با حلاوت او و اقدامات شجاعانه‌اش، قلوب مردمانش و بلکه آزادگان جهان را مستحکم مي‌ساخت. کسي که نام لبنان را که کشوري کوچک است و سال‌ها حياط خلوت بعضي قدرت‌ها شده بود را به عظمت بلند ساخت. کسي که نصرت و فتح، همراهان دائمي او بودند و کسي که بي‌ترديد در طول کلّ تاريخ شامات تا کنون، پس از انبياء و اوصياء ايشان، رَجُلي به عظمت او در آن خطّة کهن سر بلند نکرده بود. و البته اينک پرچم پرافتخار او در دستان جناب شيخ نعيم قاسم حفظه‌الله است که دليرانه در پيشاپيش صفوف مستحکم و عاشورايي حزب‌الله، راه او را همچنان ادامه مي‌دهند.

اين روزهاي لبنان در پيشگاه تاريخ و بلکه از همين حال، روزهايي برجسته و پرافتخار براي ايشان و همه مجاهدان مقاومت، و روزهايي ذلّت‌آفرين و نهايتاً سرافکنده‌کننده براي آن کساني است که در مقابل دشمن صهيوني چشم اميد به وعده‌هاي دروغين سلطه‌گران و بدخواهان خود دوخته‌اند. کساني که بر خلاف سيد شهيد مقاومت و سيد هاشم صفي‌الدّين و مجاهدان کنوني مقاومت که در استمرار زمان چون اختراني تابناک نورافشاني خواهند کرد و راهنماي رهجويانِ مانده در حيرت‌ها خواهند بود، خيلي زود و در اوّلين تورّق صفحات تاريخ، مدفون و فراموش خواهند شد و هرگاه در آينده يادي از ايشان به‌ ميان آيد، يادآور بدي و بي‌تدبيري و حتّي شايد خيانت خواهند گرديد.

در پايان اميدوارم با استمرار تفضّلات الهي و دعاي خاصّ سَرورمان عجّل‌الله‌ تعالي‌ فرجه‌الشّريف و ارواحنا فداه، ملّت ايران و همة ياران مقاومت، جز با نصر و فتح و عزّت، و دشمنان‌شان جز با شکست و خواري مواجه نشوند؛ بمنِّ‌الله و کرَمه.

سيد مجتبي حسيني خامنه‌اي

6/ مهر/ 1405