گاردين: فرانسه با دانشآموزان معترض مانند دشمنان داخلي رفتار ميکند
روزنامه گاردين در يادداشتي با اشاره به موارد برخورد خشونتبار پليس فرانسه با دانشآموزان معترض و برشمردن مشکلات آموزشي اين کشور که به گفته آن با تمرکز پاريس بر درآمدزايي بيشتر قابل حل به نظر ميرسد، نوشت: دولت فرانسه با دانشآموزان مدارس همانند دشمنان داخلي که بايد خنثي شوند رفتار کرده است که اين امر پاسخ قهري معترضان را بر ميانگيزد و امکان حلوفصل مسالمتآميز مطالبات را از بين ميبرد.
يک گزارشگر ويژه سازمان ملل از مقامات فرانسوي خواسته است تا امنيت جسمي معترضان را رعايت کنند. دفتر حقوق بشر سازمان ملل ميگويد که حوادث پيرامون اعتراضات در فرانسه را «با نگراني» دنبال ميکند. عفو بينالملل خواستار توقف استفاده از پرتابکنندههاي گلوله لاستيکي در اعتراضات مدارس شده، استفاده نامتناسب از زور را محکوم کرده و وظيفه مقامات در حمايت از کودکان را يادآور شده است. گرتا تونبرگ، فعال حقوق بشري سوئدي که فعاليتش به طور فزايندهاي مبارزات عليه سرکوب و خشونت دولتي را در بر ميگيرد، اين هفته به فرانسه سفر کرد تا از دانشآموزان حمايت کند.
رسانه انگليسي در ادامه درباره رويکرد دولت فرانسه براي رسيدگي به مطالبات دانشآموزان را به چالش کشيده نوشت: اغلب استدلال ميشود که فرانسه ورشکسته است با وجود بدهيهاي فلجکننده دولت و به همين دليل مطالبات دانشآموزان براي 10 ميليارد يورو سرمايهگذاري جهت بهبود شرايط يادگيريشان به نتيجه نميرسد. اما حتي در وضعيت مالي دشوار ما، هزينهکرد عمومي يک انتخاب سياسي است: براي کاهش بدهي ميتوان هزينههاي عمومي را قطع کرد يا درآمدها را افزايش داد.
موضوع ديگري که براي معترضان بسيار مهم است، سامانهاي است که فارغالتحصيلان مدارس براي آموزش عالي درخواست ميدهند. اين سامانه که تبعيضآميز تلقي ميشود، در سال ميلادي جاري براي 126 هزار متقاضي هيچ جايگاهي در آموزش عالي اختصاص ندارد.
دولت به جاي برخورد با اين بحران به عنوان اعتراض اجتماعي موجه مبتني بر مطالبات مشروع، به دکتريني که در «راهنماي عملياتي خشونت شهري» خود تعيين شده استناد کرده است. بر اين اساس، پاريس با دانشآموزان مدارس به عنوان دشمنان داخلي که بايد خنثي شوند رفتار کرده است. اين امر پاسخي قهري را برميانگيزد و امکان حل مناقشه از طريق اقدامات سازنده را ناديده ميگيرد.
بخش پاياني اين مطلب به گستره اعتراضات و پيامدهاي برخورد قهري با دانشآموزان معترض اشاره کرده و مطرح ميکند: 6 هزار و 877 نفر تا 8 اکتبر در بازداشت پليس بودند که حدود 80 درصد آنها کودکان بودند. به گفته اريک آنسو، يک تاريخدان، پليس فرانسه تنها در 1 اکتبر، پليس 1949 بازداشت انجام داد که از بالاترين تعداد ثبتشده بازداشتيها در يک روز از سال 1961 فراتر ميرود. به گفته سنديکاي قضات، اتحاديه چپگراي قضات فرانسه، اين اعداد نشاندهنده عزم آشکار براي سرکوب اين جنبش است. استقرار پليس چنان گسترده بوده است که معلمان و خانوادهها مجبور شدهاند زنجيره انساني براي محافظت از کودکان تشکيل دهند.