يک نماينده مجلس که از نوع نگاه و سخنش پيداست از آبشخور افراط تغذيه ميشود، طرفداران مذاکره براي پايان دادن به جنگ را تهديد کرده که خانههايشان را بر سرشان خراب خواهيم کرد چون درصدد هستند «ميز ذلتبار مذاکره را بچينند».با قطع نظر از اينکه سخن از مذاکره گفتن به معناي چيدن ميز ذلت است يا نه، اصولاً يک نماينده مجلس فقط حق دارد نظر خود را، چه در مخالفت و چه موافقت، بگويد ولي هرگز چنين حقي براي او، نه در قانون و نه در شرع و عرف، در نظر گرفته نشده که مخالفين نظر خود را تهديد کند آنهم تهديد به اينکه خانههايشان را بر سرشان خراب خواهد کرد! مفهوم اين تهديد همان جنگ است و همان کاري که ارتشهاي تروريستي آمريکا و رژيم صهيونيستي ميکنند. آنها هم در 40 روز جنگ تحميلي سوم خانههاي مردم و مسئولين ما را بر سرشان خراب کردهاند.نکته قابل تأمل اينکه آن دسته از نمايندگاني که مايل هستند هرچه خودشان فکر ميکنند ديگران هم همان را بپذيرند و اگر کسي زير بار آنها نرفت بايد خانهخراب شود، با کمترين آراء تاريخ انتخابات به مجلس راه يافتهاند و نميتوانند مدعي نمايندگي اکثريت مردم باشند. مهمتر اينکه همزمان با اين تهديد عجيب و غريب، 261 نماينده مجلس با انتشار بیانیهای از مذاکره حمايت و افکار و نقطهنظرهاي افراطيون مخالف مذاکره را رد کردند. مراجعه به آحاد مردم جامعه نشان ميدهد مردم خواهان برقراري آرامش هستند و با ادامه جنگ مخالفند هرچند اگر دشمن بخواهد جنگ را ازسر بگيرد تمام مردم يکپارچه وارد صحنه دفاع ميشوند و در مقابل دشمن خواهند ايستاد.نکتهاي که بايد مورد توجه باشد اينست که افراطيون هميشه کشور را به لبه پرتگاه ميبرند و کاري غير از ايجاد اختلاف و تفرقه از آنها برنميآيد. در شرايط کنوني که جامعه ايران بشدت نيازمند وحدت و انسجام است و مسئولان ارشد کشور با تأکيد فراوان توصيه به همدلي و همراهي و خودداري از هر اقدام يا گفتن سخني که باعث مخدوش شدن وحدت شود ميکنند، کوبيدن بر طبل اختلاف و تفرقه به نفع دشمن است. اينکه ترامپ با خوشحالي اعلام کرد در ايران اختلاف وجود دارد و عدهاي افراطي هستند، با استفاده از سخنان کساني است که توصيه مسئولان ارشد نظام که توصيه قرآني «وَلا تَنازَعوا فَتَفشَلوا وَتَذهَبَ ريحُكُم» است را ناديده ميگيرند و ديگران را به خراب کردن خانههايشان بر سرشان تهديد ميکنند.ايران، اکنون به ساخته شدن، ترميم خرابيها و حل مشکلات اقتصادي نياز دارد. در چنين موقعيتي بر طبل جنگ کوبيدن حرکت در جهت خلاف مسيري است که مصلحت کشور و منافع ملي اقتضاي آن را دارد. اگر کسي قصد خدمت به مردم و تأمين منافع ملي کشور را دارد بايد به هيأت مذاکرهکننده براي اينکه بتواند با اقتدار به پاي ميز مذاکره برود کمک کند و اين واقعيت را به درستي درک کند که در جامعه امروزي ايران جائي براي افراطيگري و ناديده گرفتن حقوق مردم وجود ندارد. روشن است افراطيون چون از پيامدهاي عدالتمحوري که در شرايط پساجنگ به وجود خواهد آمد نگرانند، به تهديد عليه مذاکره متوسل ميشوند ولي آنها بايد بدانند در جامعه ايراني کنوني جائي براي بازيگري افراطيون وجود ندارد.
