رقابت را فراموش کنيد

هم ميدان«ملي» است، هم ديپلماسي

غلامرضا بني اسدي

هر دو مسير را داريم با جديت مي‌پيماييم. ظرفيت نظامي ايران، براي دفاع همه جانبه و اين بار «فرامنطقه‌اي» آماده‌تر از هميشه است و ظرفيت ديپلماسي جمهوري اسلامي نيز، يک لحظه فروگذار نمي‌کند. هدف، حفظ حقوق حقه ملت و منافع ملي است. کار را با چنان جديتي در هر دو محور پيش مي‌بريم که هر اتفاقي حادث شود شرمنده امروز و فرداي ايران نيستيم. در هيچ ساحتي «کم» نمي‌گذاريم که فردا به حسرت بگوييم «اگر» بيشتر کارمي کرديم اين مي‌شد يا آن نمي‌شد. کار را به موازات پيش مي‌بريم. هيچ مسيري، مسير ديگر را قطع نمي‌کند. تقويت هر کدام به معناي تضعيف ديگري نيست که «تقويت»، هر دو جبهه را قوت مي‌بخشد. هم ميدان، ملي است و هم ديپلماسي. اين دولت و آن دولت هم ندارد که برخي اصحاب گرفتار در ستادهاي انتخاباتي، همچنان خطِ رقابت را با تخريب اضافه بپيمايند.

اين واقعيت اقتضا مي‌کند تا پلاکارد‌هاي ناصواب و گفتارهاي نابه جا و بلندگوهاي موهوم نه از متن که از حاشيه هم حذف شوند تا قوه عاقله نظام بتواند به بهترين تدبير، خردمندانه‌ترين تصميم را بگيرد و بهترين نسخه عملي کردن آن را هم بيابد. بايد همگان با درک درست موضوع و شرايط، هم پشت ميدان بايستند و هم پشت ديپلماسي. ايستادني چنين، نيازمند نظام ادارکي بر پايه «عقلِ سرد» است. عقلي که بايد هيجانات و آتش مزاجي‌ها را هم به خدمت گيرد تا همه ظرفيت‌هاي ملت در خدمت منافع ملي، فعال شود. ما نيازمند عقلانيتِ انقلابي براي رسيدن به وحدت ملي و انسجام اجتماعي هستيم. وحدت، به معناي «خودفراموشي» و رفتن زير سايه ديگران نيست. وحدت، با هم ايستادن پاي منافع ملي و کلان است حتي با حفظ اختلاف پندار. وحدت يعني ساختنِ تيم ملي از بازيکنان همه باشگاه ها. بازيکنان هويت باشگاهي خود را نمي‌بازند. روحيه رقابت در مسابقات باشگاهي را فراموش نمي‌کنند اما به اين فهم مي‌رسند که در برابر تيم ديگر کشور‌ها بايد همه توان خود را هم افزا کنند براي بردن. يعني بايد به بازيکني «پاس» بدهند که ديروز براي قطع کردنِ پاسش تکل مي‌رفتند. اين را در مستطيل سبز مشابه سازي کردم تا جواب کساني باشد که تا از وحدت گفته مي‌شود، مي‌پندارند همه بايد هم انديش و هم سخن و هم رفتار شوند. اين پندار نادرست را هم از سوپر انقلابي‌ها شنيده‌ام و هم از آن سوي جامعه که مي‌پندارند تا از وحدت گفته مي‌شود به معناي ذوب شدن در جماعت ديگر است. نه، وحدت، هم افزايي توان‌ها براي منافع مشترک به‌رغم تفاوت ديدگاه است. وحدت ملي است که هر دو مسير را به سوي موفقيت هموار مي‌کند. مثل سلسله جبال، کنار هم باشيم تا بار بر شانه همه‌مان سبکتر به مقصد سرفرازي برسد.